به گزارش ایرنا، براساس مطالعات دفتر آمار و اطلاعات استانداری اصفهان، متوسط نرخ رشد جمعیت استان در دو دهه گذشته 1.76 درصد بود که این میزان طی دهه گذشته به 1.5 درصد کاهش یافت.

در بین شهرستان‌های مختلف استان اصفهان، پس از شاهین‌شهر، شهرستان اصفهان با نرخ رشد 2.12 درصد و شهرستان‌های کاشان و خمینی‌شهر با رشد 1.67 درصد قرار داشتند.

از سوی دیگر علاوه بر شهرستان چادگان، شش شهرستان دیگر استان اصفهان با نرخ منفی رشد جمعیت در سال‌های گذشته مواجه بوده‌اند که در این بین پس از چادگان، فریدن و خوانسار با نرخ رشد منفی 1.38 و 1.2 قرار داشته‌اند.

نرخ رشد جمعیت در شهرستان اصفهان در دو دهه گذشته 2.28 درصد بوده که در سال‌های قبل به 2.12 درصد کاهش یافته است.
بر اساس این بررسی، در بین شهرستان‌های استان طی دو دهه گذشته تنها شش شهرستان نرخ رشد مثبت داشتند که در بین آنها بالاترین نرخ رشد دو دهه گذشته را شهرستان سمیرم با نرخ رشد مثبت 94 دهم درصد داشته و پس از آن، اردستان، گلپایگان، نایین، آران و بیدگل و نطنز با رشد جمعیت مواجه بوده‌اند.

از سوی دیگر 16 شهرستان استان اصفهان طی دو دهه گذشته نرخ رشد جمعیت منفی را تجربه کرده‌اند که بالاترین نرخ با منفی 1.58 در شهرستان فریدن ثبت شده است و پس از این شهرستان برخوار با نرخ رشد منفی 1.25 درصد و چادگان با نرخ رشد منفی 1.2 درصد بیشترین کاهش رشد را طی 20 سال گذشته شاهد بوده‌اند.

بخش قابل توجهی از این کاهش نرخ رشد ناشی از مهاجرت جمعیت جوان جویای کار برخی از شهرستان‌ها بوده که باعث افزایش میانگین سنی ساکنان شده و در نتیجه نرخ جمعیت را کاهش داده است.
با تفکیک جمعیت شهرستان‌ها به جمعیت شهری و روستایی، تفاوت‌های دیگری در نرخ رشد شهرستان‌های مختلف استان اصفهان رخ می‌نماید کما اینکه نرخ رشد جمعیت مناطق شهری استان طی دو دهه گذشته با کاهش 0.59 درصدی از 3.27 درصد به 2.68 درصد رسیده است.

در مناطق شهری استان بالاترین رقم رشد جمعیت شهری را شاهین شهر با نرخ 3.34 درصد داشته است و پس از این شهرستان، مناطق شهری اصفهان با نرخ رشد 2.26 درصد بالاترین رشد جمعیت شهری را داشته‌اند.

پایین‌ترین نرخ رشد در مناطق شهری برای شهرستان چادگان با نرخ منفی 0.57 درصد به ثبت رسیده و پس ازاین شهرستان، مناطق شهری شهرستان‌های خوانسار، دهاقان و فریدون‌شهر نیز با نرخ رشد منفی طی یک دهه گذشته نه تنها افزایش نیافته بلکه کاهش جمعیت مناطق شهری را شاهد بوده است.

نرخ رشد مناطق روستایی طی سال‌های اخیر همواره منفی بوده به گونه‌ای که در دو دهه گذشته از منفی 1.58 درصد به منفی 2.78 درصد کاهش یافته و سرعت کاهش جمعیت استان طی دهه گذشته نسبت به دهه قبل از آن 1.2 درصد افزایش یافته است.
تنها جمعیت روستایی 9 شهرستان استان نرخ رشد مثبت داشته‌اند که در بین این شهرستان‌ها مناطق روستایی خمینی‌شهر با نرخ 2.09 درصد بالاترین نرخ رشد مناطق روستایی را داشته و پس از آن مناطق روستایی شهرستان‌های سمیرم و نطنز با نرخ رشد مثبت 1.59 و 1.58 درصد قرار داشته‌اند.

اما تغییرات جمعیتی مناطق روستایی استان طی دو دهه گذشته بیانگر آن است که در هشت شهرستان استان نرخ رشد جمعیت روستایی روندی مثبت داشته که در بین این هشت شهرستان برخی از آنان با وجود مثبت بودن نرخ رشد جمعیت طی 20 سال گذشته، کماکان نرخ رشد منفی داشته‌اند اما از نرخ منفی آنان کاسته شده که اردستان، کاشان و گلپایگان از این دسته شهرستان‌های استان بوده‌اند.
بیشترین میزان افزایش نرخ منفی جمعیت روستایی در شهرستان فریدن رخ داده است که رشد منفی جمعیت این شهرستان طی دو دهه گذشته از هفت دهم درصد به 2.53 درصد رسیده و حدود دو درصد کاهش را شاهد بوده است.

در خوانسار نیز نرخ رشد منفی 1.13 درصد جمعیت روستایی این شهرستان از دو دهه گذشته به منفی 2.69 درصد در سال‌های اخیر رسیده است.

از سوی دیگر طی دو دهه گذشته مناطق روستایی نطنز جهش قابل توجهی در نرخ رشد جمعیت مناطق روستایی را تجربه کرده‌اند به گونه‌ای که نرخ منفی 1.73 درصد جمعیت روستایی دو دهه گذشته به مثبت 1.58 درصد رسیده و حدود سه درصد افزایش یافته است.
بخش قابل توجهی از نرخ رشد مناطق روستایی از مهاجرت ناشی می‌شود و طی دو دهه گذشته جمعیت اکثر مناطق روستایی استان به همین دلیل کاهش یافته که در شهرستان‌هایی که ساختار روستایی داشته‌اند، نرخ منفی در مناطق شهری و روستایی به صورت توامان مشاهده می‌شود و ضرورت توجه به توسعه این گونه شهرستان‌ها را مضاعف کرده است.

نام شما / ایمیل شما
بررسی امنیتی. لطفا کد امنیتی را وارد کنید